logo

Η ανακάλυψη

Ήταν το 1969 όταν ο Ευάγγελος Τσάνταλης, κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης ημέρας κυνηγιού στο Άγιο Όρος, αναγκάστηκε να βρει καταφύγιο στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα (στο Ρώσικο Μοναστήρι) λόγω μιας ξαφνικής καταιγίδας. Όταν η βροχή καταλάγιασε, ο Ευάγγελος Τσάνταλης δέχτηκε την πρόσκληση των μοναχών να τον ξεναγήσουν στη Μονή και στους γύρω χώρους. Καθώς περπατούσαν έξω, η θέα των παλιών, σχεδόν εγκαταλελειμμένων αμπελιών σε μια εξαιρετική τοποθεσία που λεγόταν Μετόχι Χρωμίτσας, κέρδισε αμέσως το ενδιαφέρον του. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε στο μυαλό του Ευάγγελου Τσάνταλη η ιδέα της αναβίωσης των αμπελώνων. Μια ιδέα που έγινε έργο ζωής. 

Ένα χρόνο αργότερα, ο Ευάγγελος Τσάνταλης υπέγραψε συμφωνία με τους μοναχούς του Αγίου Παντελεήμονα για την αξιοποίηση των αμπελώνων στο Μετόχι Χρωμίτσας, ενώ δεσμεύτηκε για την πλήρη αναβίωσή τους, αλλά και για την ανακατασκευή του οινοποιείου. Ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι επρόκειτο για ένα έργο εξαιρετικά ακριβό σε όλα τα στάδιά του. Παρά ταύτα, η πίστη του Ευάγγελου Τσάνταλη στη μοναδικότητα του terroir, κυριάρχησε. Όταν ο επικεφαλής γεωπόνος τόνισε το υψηλό κόστος της επένδυσης, ο Ευάγγελος Τσάνταλης απάντησε: «Δεν ρωτάω πόσο κάνει. Ρωτάει αν αυτός ο αμπελώνας μπορεί να δώσει σταφύλια υψηλής ποιότητας». 

Ακολούθησαν δύο χρόνια συστηματικής επένδυσης σε υποδομές, εξειδικευμένο προσωπικό και σκληρής δουλειάς, έως ότου να φυτευθούν τα 100 πρώτα στρέμματα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην επιλογή των ποικιλιών βάσει του μικροκλίματος της περιοχής. Επιπλέον των διεθνών ποικιλιών του Cabernet Sauvignon και Grenache rouge, ο Ευάγγελος Τσάνταλης επέμεινε στην καλλιέργεια γηγενών ποικιλιών, όπως το Ασύρτικο, το Αθήρι, ο Ροδίτης και το Ξινόμαυρο, ενώ δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στα παλαιά κλήματα του Λημνιού που βρέθηκαν στο Μετόχι. Αυτή ήταν μια από τις πρώτες προσπάθειες που έγιναν προκειμένου στη διαφύλαξη και αναβίωση ελληνικών ποικιλιών χάρη στο καινοτόμο πνεύμα του Ευάγγελου Τσάνταλη. 

Παράλληλα γίνονταν και οι εργασίες για την ανακατασκευή του οινοποιείου και των βοηθητικών χώρων. Το αποτέλεσμα ήταν ένα εξαιρετικό δείγμα παραδοσιακής Αθωνικής αρχιτεκτονικής, που προσέδιδε ακόμη μεγαλύτερη αξία στο όραμα του Ευάγγελου Τσάνταλη. 


Μονή Αγίου Παντελεήμονος
Ιδρύθηκε από μοναχούς από το Κίεβο τον 11ο αιώνα, για αυτό και έμεινε γνωστό ως το Ρώσικο Μοναστήρι. Το 1169 αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη Μονή. Γνώρισε μεγάλη ευημερία τον 16ο και 17ο αιώνα με τη συνδρομή των Τσάρων της Μόσχας. Ακολούθησε περίοδος παρακμής τον 18ο αιώνα, σε σημείο που το 1730 έχει καταγραφεί η παρουσία μόνο 4 μοναχών στη Μονή (2 από τη Ρωσία και 2 από τη Βουλγαρία). Η κατασκευή της Μονής που σώζεται έως σήμερα έγινε κατά τα 20 πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα με τη χρηματοδότηση του Ηγεμόνα της Μολδαβίας Σκαρλάτου Καλλιμάχη, όταν και επελέγη τοποθεσία πιο κοντά στην ακτή. Ο αριθμός των Ρώσων μοναχών έφτανε τους 1000 το 1895, τους 1446 το 1903, και ξεπερνούσε τους 2,000 έως το 1913. Στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα έχουν καταγραφεί πολλές καταστροφικές πυρκαγιές, με πιο γνωστές αυτή του 1307 (από Καταλανούς μισθοφόρους) και του 1968.

Πηγή φωτογραφιών Αγίου Παντελεήμονα: www.athosweblog.com

Άγιο Όρος

Αμπελώνας Αγίου Όρους

Τα κρασιά του Αγίου Όρους

Οι αμπελώνες μας


Πίσω στην αρχή της σελίδας

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien